Harrie (92) en Miet (90) van der Weijden-Timmers zijn op 20 juli een briljanten paar. 70 jaar geleden leerden ze elkaar kennen tijdens een feestavond van hun werkgever.
Miet Timmers is geboren in de Jaspersstraat, die toen nog Antwerpsebaan heette. Ze zou er nooit meer weggaan. Na de Mariaschool in de Van Vroonhovenlaan gaat ze werken bij kamgarenweverij De Groof.
Harrie is een geboren Zeelstenaar. “In 1945 werd ik vijftien. Een dag later moest ik gaan werken bij De Groof.” Elk jaar was er een feestavond. Zo ook in 1952. “Daar heb ik ze aan de haak geslagen”, zegt Harrie. Op juli 1957 trouwen ze en stopt Miet met werken. Na het faillissement van De Groof is Harrie twee jaar werkloos. Vervolgens werkt hij nog twaalf jaar als sportparkbeheerder op De Korze. “Met 61 jaar ging ik met pensioen. Ik heb al lang getrokken”, zegt de 92-jarige met een lach. De echtelieden komen uit sterke families. Miet heeft nog twee zussen en Harrie heeft nog twee broers en twee zussen. Allemaal inmiddels de tachtig ruim gepasseerd. Het zijn dure klanten voor de overheid, Harries zoon berekende dat ze samen al voor meer dan een miljoen AOW hebben ontvangen.
Aardappeltjes
Miet heeft na haar trouwen altijd voor de twee kinderen gezorgd en het huishouden gedaan. “Ik poets heel graag en doe graag boodschappen. Dan ga ik met de rollator, die kan ik niet missen. In de tuin mag ik niet komen, dat is de hobby van Harrie.” Die tuin ligt er dan ook onberispelijk bij. Harrie heeft net de laatste aardappeltjes gerooid. “Ik heb ook bonen, selderie, sla, tomaten en bieten.” Wat opvalt in de tuin zijn een vijftal bouwwerkjes. Het zijn miniaturen van enkele Veldhovense huizen en een van het ketelhuis van De Groof. Harrie maakte er een tekening van en bouwde het na. Vorig jaar renoveerde hij een van de pandjes die wel zestig jaar oud zijn. “De kozijntjes ervan waren rot. Op mijn knieën heb ik er nieuwe ingezet.”
Vroeger had hij ook een volière. Nu heeft hij nog één vogeltje in een kooitje. “Het is een kruising van de Mexicaanse roodstaartmus met een kanarie. Ik verzorg het beestje drie keer per dag. Hij krijgt alles wat ik eet.” Harries lievelingsgerechten zijn groentesoep en een varkenshaasje. Miet: “Hij lust eigenlijk alles wel. Zelfs kookpudding met een vel erop.”
Jarenlang deed Harrie vrijwilligerswerk. Zo was hij twaalf jaar beheerder van het kerkhof van de voormalige Lambertuskerk. En hulpsinterklaas. Dit jaar liep hij voor het eerst niet meer mee in de jaarlijkse donateursrondgang. Maar zijn kinderen en kleinkinderen zetten deze traditie voort.
Rollator
De jaren beginnen inmiddels te tellen. Maar hulp hebben ze nog niet nodig. Zo trekt Miet zelf haar steunkousen wel aan. “Daar heb ik een apparaatje voor.” Harrie heeft zijn gehoor tijdens zijn dienstverband in de kamgarenweverij nagenoeg verloren. En het lopen wordt wat minder, maar aan een rollator wil hij nog niet. “Dat is een ongemakkelijk ding. Ik ben bang dat ik er mee val. Ik gebruik een stok. Daar kan ik me mee verdedigen als het nodig is.” Aan zijn ogen mankeert hij nog niets. “We zijn al 65 jaar lid van het Eindhovens Dagblad. Ik lees de krant nog steeds zonder bril.” Ook houdt hij er van om mandala’s in te kleuren. “Ik heb ze pas nog geteld. Het zijn er 440.”
Favoriete tv-programma’s van Miet zijn onder meer De Rijdende Rechter en GTST. Harrie volgt op tv vooral voetbal en veldrijden. En in het strippen van elektriciteitsdraad heeft hij er een nieuwe hobby bij. Ook is hij af en toe druk met het vangen van ratten. “En als ik echt niets te doen heb, klim ik op de hometrainer. Je moet aan de gang blijven, dat houdt je op de been.” Wat is het geheim om zo oud te worden? Dat wil Harrie wel verklappen. “Hard werken, niet roken en niet drinken.” Zaterdag wordt met de buurt in hun eigen tuin het feest al gevierd. Wellicht dat we Harrie dan toch van een jonge jenever of een Nipperke zien genieten.