Bij het Kijkvenster aan de Kromstraat staat een bijzondere kerstboom. Lees dit hedendaags kerstsprookje over de boodschap ervan.
Hé, daar ligt een blikje op straat en nog een blikje, en daar liggen er drie. De hond begint er aan te ruiken. Hoe komt dat ding hier op straat terecht? dacht Wilma en ze liep verder met de hond naar het Kerkepad. Gossie, hoe komen die dingen daar, zo maar zo dicht bij elkaar. Vanzelfsprekend begon ze de dingen op te rapen. Eerst deed ze de blikjes maar in een leeg poepzakje, maar het werden er steeds meer. Ze zou de volgende keer maar een grotere zak gebruiken, want de stroom leek niet meer te stuiten.
Ze ging erover fantaseren want het liep de spuigaten uit. Zo zag mensen met gele hesjes de blikjes ruimen. Ook een mandje van een rollator werd van blikjes voorzien. Dit had ze nog nooit gezien. De vele blikjes die de aarde vervuilden zaten nu verscholen in een zak. ’s Nachts in haar dromen begonnen blikjes steeds weer te voorschijn te komen. De kerstbomen begonnen al te verschijnen voordat de Sint verdwenen was. Maar wacht eens, ze kon de blikjes mooi gebruiken om de kerstboom bij het Kijkvenster te versieren. Dan kregen ze nu een goede bestemming, zijn dan nu in goede handen en hebben met Kerst een goed onderkomen.
Straks gaan deze blikjes in andere vorm voor een nieuwe toekomst zorgen. En als we dit nu met zijn allen gaan doen, bouwen we samen aan een betere toekomst. Bij het rapen worden we verbonden door het goede in de mens, zodat we beetje bij beetje het klimaattij samen keren in een hoopvolle toekomst. Alle beetjes helpen dacht Wilma en mikte het blikje in de zak voor de kerstboom van dit jaar. Ze krijgt er zowaar goede zin van.
Prettige Kerstdagen en een Hoopvol Nieuwjaar en komt u vooral kijken naar de kerstboom voor het Kijkvenster in de Kromstraat. In het Kijkvenster werk van Pieter Alewijns.