‘Het voelt als één grote familie als we samen op pad zijn’

32 jaar lang was Manfred Bogers (50) muzikaal leider van De Vèrrekesblaos. De blaaskapel is geworden wat hij in 1989 voor ogen had. ‘I did it my way’.

Dankzij zijn vader Cor werd de belangstelling voor muziek al vroeg gewekt bij Manfred. “Mijn vader was trombonist bij Phileutonia in Eindhoven en de Original Egerländer Freunde. Voordat hij op donderdag naar de repetitie ging, smeerde hij zijn trombone. Daarna mocht ik het instrument even uitproberen.” Hij was 11 toen hij zich aanmeldde bij het Veldhovens Muziekkorps (VMK) waar hij trompet ging spelen. Zijn militaire dienstplicht kon hij ook muzikaal vervullen. In de Militaire Kapel was de trompet zijn ‘wapen’.

Hij speelde toen al in de Vèrrekesblaos die in 1989 is opgericht. “Met een paar man hebben we die opgericht, als blaaskapel van carnavalsvereniging ’t Vèrreke. Toon Hermsen en ik zijn nog over van de mannen van het eerste uur.” 32 jaar lang vervult Manfred de taak van muzikaal leider. Zo tekende hij onder meer voor het muzikale programma toen er nog geen muziekcommissie was en hield zich bezig met de outfit van de muzikanten. Met carnaval zijn de circa 25 muzikanten 5 dagen lang op pad. Samen muziek maken, sfeer brengen en samen eten. “het voelt als één grote familie als we samen op pad zijn.”

Net als zijn vader Cor, is ook Manfred een keer prins Carnaval geweest. Als prins Vurefkes zwaaide hij in het seizoen 2006/2007 de scepter over Rommelgat. “Mijn prinskostuum liet ik maken in de kleuren oranje, rood en zilver. Die kleuren komen sindsdien ook terug in de jassen van De Vèrrekesblaos.”

Natuurlijk maakte de trombonist van de blaaskapel tal van hoogtepunten mee. Er springt er één uit. “In 2016 speelden we op een festival in een plaatsje tegen de Tsjechische grens. Wij waren de enige blaaskapel tussen tal van harmonieën. Toen we optraden zagen we 5000 mensen uit hun plaat gaan.” Maar evengoed blijft hem een optreden in een crematorium tijdens het afscheid van een dierbare hem bij.

Afgelopen zondagmorgen zat Manfred rond 10.00 uur nietsvermoedend buiten op zijn veranda. Tegen 10.30 uur zou hij naar de repetitie gaan in dorpscentrum d’Ouw School. “Ineens hoorde ik op straat een mars. Het was de mars die mijn ouders aan het VMK hebben geschonken bij gelegenheid van hun zilveren huwelijk. Die mars hebben we met De Vèrrkesblaos overgenomen. Ik liep naar buiten en zag de blaaskapel. Een aantal oud-leden en mijn moeder waren er ook bij. Ze speelden nog enkele nummers waarna ik in een zwarte Mini cabrio door Veldhoven ben rondgereden.” De tocht eindigde bij dorpscentrum ‘d Ouw School. Daar werd Manfred benoemt tot erelid. Van elk lid kreeg hij een persoonlijk cadeautje. “Dat was heel leuk. Ook hebben we samen oude filmpjes van de blaaskapel bekeken. We hebben veel geschiedenis gemaakt in ruim 30 jaar.” Aan de gevel van ‘d Ouw School hing een spandoek met de tekst: ‘Manfred bedankt. I did it my way’. “De Vèrrekesblaos is geworden zoals ik het indertijd voor ogen had. Het nummer spelen we met de kapel ook. De solo neem ik altijd voor mijn rekening.” Hij heeft enorm genoten van de verrassende ‘overval’. “Het voelde vandaag weer als één grote familie, net zoals met carnaval.”

Als muzikant gaat hij voor De Vèrrekesblaos niet verloren. Samen met zijn zonen Seppe en Ties blijft hij in de blaaskapel spelen. Zijn taak als muzikaal leider is overgenomen door Tristan de Groot, al jaren trompettist bij de kapel. Hij was de voorzitter, maar daarmee is hij nu gestopt. De voorzittershamer is overgegaan in de handen van Wim van Kemenade.

Het muzikale zaadje dat vader Cor Bogers ruim 40 jaar geleden plantte, is uitgegroeid tot een muzikale familie. Manfred blijft naast De Vèrrekesblaos ook muziek maken bij Harmonie Sub Umbra (trombone), de Philips Harmonie (bariton) en Die Original Grünefleder Musikanten (tenorhoorn). Echtgenote Gabi speelt dwarsfluit bij het VMK en ook de drie zonen Nino, Seppe en Ties spelen in muziekkorpsen.