Nu in het Kijkvenster aan de Kromstraat: Veldhoven 100 jaar of toch niet…?
Werk van Wilma Linders met als titel “Veldhoven 100 jaar of toch niet …?” is nu te zien in het Kijkvenster en in haar atelier, gelegen aan de Kromstraat 55 in Veldhoven.
Het Kijkvenster is in september en oktober de gehele dag te bekijken. Haar atelier is open op alle zondagen in september en oktober van 11.00-17.00 uur en zaterdag 2 oktober van 11.00 – 17.00 uur en natuurlijk op afspraak.
In haar atelier, in het pand van rond 1850, is onder andere het werk “Vrije Geesten” te zien en te ervaren. Het is een installatie met open vogelkooien zonder bodem en met geluid van gezellig kwetterende zebravinkjes . Het geeft de vrijheid van de vogels weer, verwijzend naar de leegloop en verdwijning van de kerken in Veldhoven. Maar daartegenover staat de vrijheid van geloof, hoop en liefde die je hierbij zelf kunt ervaren.
Waterput
Ook te zien is de “Reliekomaat” van de tentoonstelling “Oud hout” in het Museum ’t Oude Slot (2020), gemaakt van het oude hout van waterputten uit de vroege middeleeuwen, die bij bodemonderzoek gevonden zijn in het gebied de Huysackers. Het was een bijzondere ervaring om met dit oude hout te mogen werken en dit met deze tijd te verbinden. De “Reliekomaat” is een automaat die door Wilma wordt hergebruikt. Mensen kunnen een klein stukje hout (een reliek) van deze waterput bemachtigen door 1 euro 20 in de automaat te stoppen. Ook zijn er 2 grote foto’s van het oude hout te zien, dat door middel van deze foto’s verbonden wordt met deze tijd en misschien ook met de toekomst.
In het Kijkvenster zijn ook nieuwe foto’s van Wilma te zien, gemaakt van scherven en stukjes pijp gevonden in haar tuin. Waardoor met respect van verleden weer een nieuwe toekomst ontstaat.
Tijdscapsule
Dat gevonden dode beestjes (ook vaak door Wilma gebruikt), dood hout en overleden kopjes en pijpen, welke ze gebruikt in haar geënsceneerde foto’s, confronterend kunnen zijn, werd haar pas goed duidelijk door het artikel van Rob Schoonen in het EIndhovens Dagblad van 17 juni 2021 over de schilder Nicolaes Maas. Het enge dode gelaat was overgeschilderd met een mooi gezicht, waaruit maar blijkt dat in het verleden ook angstvallig met de dood werd omgegaan. Maar dit kan ook een startpunt zijn vanuit het verleden naar een nieuwe toekomst. Het begin is gemaakt. Een kunstwerk van Wilma (een foto van een in haar tuin gevonden stukje pijp) gaat mee in de tijdscapsule en wie weet over 100 jaar…?
