Wim Daniëls krijgt in Veldhoven een dahlia op zijn naam

Schrijver en taalkundige Wim Daniëls krijgt binnenkort een bloem die zijn naam draagt. Op zaterdag 29 augustus komt hij naar dahliavereniging De Jonge Stek in Veldhoven om daar zijn eigen dahlia officieel te dopen.

Daniëls is geen onbekende in de dahliatuin. Hij bezocht De Jonge Stek al eerder en koos toen zelf de roodkleurige dahlia uit die straks zijn naam draagt. Het idee voor de vernoeming ontstond bij voorzitter Bart van Gerwen, die Daniëls kent van het televisieprogramma Nederland op film, dat hij presenteert voor Omroep MAX.

Van Gerwen legde de schrijver het plan voor en die hoefde daar niet lang over na te denken. “De dahlia is een prachtige bloem”, zegt Daniëls. Hij ziet bovendien een aardige overeenkomst in de naam: “Wim Daniëls, Wim Dahlia’s.” De naam dahlia verwijst overigens naar de achttiende-eeuwse Zweedse botanicus Anders Dahl.

Dat juist een rode dahlia naar hem wordt vernoemd, vindt Daniëls wel passend. “Mijn vader had rood haar en had daardoor de bijnaam ‘de rooie Bart’. Rood staat ook voor passie. En in verschillende opzichten ben ik zelf behoorlijk gepassioneerd, bijvoorbeeld als schrijver en onderzoeker.”

Een voorbeeld daarvan is zijn meest recente boek De boekhandelaar van Bologna. Daarin beschrijft hij het leven van een man die in 1510 in zijn geboortedorp Aarle-Rixtel werd geboren en later een belangrijke rol speelde in de Italiaanse boekenwereld.

Hoewel hij straks een eigen dahlia heeft, is dat niet zijn favoriete bloem. Die plek is volgens Daniëls voor de paardenbloem. Als kind moest hij die bloemen verzamelen als voer voor de konijnen. Zijn vader leerde hem daarbij de planten met wortel en al uit de grond te trekken. Een tante van Daniëls had daar volgens hem nog een andere reden voor: het melkachtige sap uit de wortel zou helpen tegen wratten.

De doop van de dahlia ‘Wim Daniëls’ vindt zaterdag 29 augustus om 10.30 uur plaats bij De Jonge Stek. Tijdens het dahliaseizoen kunnen donateurs er iedere zaterdagochtend een bos bloemen ophalen.

Daniëls heeft voor de doop alvast iets bijzonders in petto. “Ik ga de schoonheid van de dahlia en bloemen in het algemeen bezingen. Niet echt al zingend, maar ik ga er wel iets over zeggen.”

De schrijver kijkt vooral met bewondering naar de vrijwilligers van De Jonge Stek. Tijdens zijn eerdere bezoek maakte het bloemenveld indruk op hem. “De toewijding van die mensen is geweldig. Hun kennis van de bloemen is fenomenaal. En als je ziet hoe ze anderen laten genieten van al het werk dat ze erin steken, kun je daar alleen maar groot respect voor hebben. En dat heb ik.”