Jeroen van Bussel uit Veldhoven nam afgelopen weekend deel
aan de Ironman in Zweden. Het werd zijn tiende triatlon! Gesteund door zijn
vriendin en ouders voltooide hij de krachttoer in 9 uur en 53 minuten.
Onderstaand het raceverslag dat Jeroen aan Veldhoven Nieuws leverde.
Na een relatief goede nachtrust ging de wekker om 4:45.
Mijn vriendin en ik maakten ons klaar met een ontbijtje in het hotel, om daarna
naar de transitiezone te lopen. Daar heb ik alle drank en voeding op mijn fiets
gezet en liepen we door naar de start. Daar sloten ook mijn ouders aan voor de
laatste aanmoedigingen. De spanning werd opgebouwd tot aan de start met harde
muziek en een live vertolking van het Zweedse volkslied. Met een
kanonschot werd eerst de start van de pro atletes (met twee Nederlandse deelneemsters,
Marlene de Boer en Heleen Moes) en vervolgens de start voor de age groupers
ingeluid. Ik lag al om 7:04 in het water, mijn race kon beginnen!
Kwallen
Het was een prachtige zonnige dag, met wel een stevig
windje in de ochtend. Dat maakte het zwemmen uitdagend door de golven, waarbij
ik behoorlijk wat zeewater heb binnengekregen. En er waren ook kwallen, maar
volgens de Zweden zijn zelfs de Zweedse kwallen aardig, ze prikten niet. Met
een redelijk goede zwemtijd kwam ik na 1 uur en 14 minuten het water uit.
Overweldigend
Daarna pakte ik snel mijn tijdritfiets en begon de tocht
over de brug naar het eiland Öland. Dat was op de heenweg wel spannend vanwege
de harde zijwind en mijn fiets met hoge velgen. Op de terugweg was de wind
gelukkig wat afgenomen. Terug op het vaste land met nog 60 km te gaan, stonden
de meegereisde supporters langs de kant voor extra aanmoediging. Er was aan
aanmoediging geen gebrek op dit fietsparcours, de hoeveelheid toeschouwers was
overweldigend, dat maakte deze race extra bijzonder. Na 5 uur en 6 minuten op
de fiets, precies gereden volgens het plan qua wattages, kon het loopfeest
beginnen.
Maagkrampen
Hardlopen is mijn sterkste onderdeel en ik begon heel erg
snel, op een schema voor een marathon net boven de 3 uur. Het ging super tot
het niet meer super ging. Want iets over de helft kreeg ik last van maagkrampen
waardoor ik een tandje terug moest doen. En in de laatste ronde kwamen mijn
kuiten zo onder spanning te staan dat een nieuw persoonlijk record er net niet
in zat. Maar dankzij de enorme hoeveelheid aanmoediging van de vele
toeschouwers langs het loopparcours, zette ik toch nog een zesde tijd neer van
de 233 deelnemers in mijn leeftijdscategorie op het looponderdeel, van 3 uur en
24 minuten.
Na in totaal 9 uur en 53 minuten kwam ik juichend over de
finish!