Minnares en weduwe ruziën over bewindvoering bij afwikkeling nalatenschap

Advertorial De Rechtbank Noord-Holland heeft recent uitspraak gedaan in een kort geding waarin de weduwe en de minnares van een overleden man tegenover elkaar stonden. De man had zijn echtgenote in zijn testament aangewezen als enig erfgenaam, maar ook had hij bepaald dat zijn minnares een maandelijkse uitkering van 8.000 euro zou krijgen.

Bij de afwikkeling van de nalatenschap schakelt de echtgenote twee executeurs/bewindvoerders in, maar deze worden allebei vroegtijdig ontslagen. Zo’n twee jaar na het overlijden van de man benoemt de rechter de minnares tot opvolgend bewindvoerder.

Dit leidt echter al snel tot grote spanningen tussen de weduwe en de minnares. De weduwe start daarom een procedure bij de kantonrechter waarin zij eist dat de minnares niet langer bewindvoerder mag zijn, maar wordt vervangen door een professionele bewindvoerder.

De voornaamste reden die de vrouw bij de kantonrechter aanvoert om de minnares als bewindvoerder te laten vervangen, is dat zij beiden tegengestelde belangen hebben. Daarnaast vindt ze dat de minnares haar taken en verplichtingen als bewindvoerder niet goed vervult. De weduwe krijgt bijvoorbeeld geen leefgeld meer van de minnares, terwijl die zelf wel geld blijft ontvangen. Ook stelt de minnares voor om de woning, waarin de weduwe nog altijd woonachtig is, te verkopen. Dit terwijl er ook andere panden deel uitmaken van de nalatenschap, die eerder verkocht zouden kunnen worden.

De minnares ontkent niet dat ze geen goede verstandhouding heeft met de weduwe, maar vindt niet dat dit reden genoeg is om haar te ontslaan als bewindvoerder. Zij dient als tegenverzoek in om een notaris die reeds bekend is met het dossier te benoemen als bewindvoerder. 

Volgens de kantonrechter is er in deze zaak duidelijk sprake van tegenstrijdige belangen. Hij vindt dat de combinatie begunstigde en bewindvoerder een dubbelrol is, waarbij strenge eisen mogen worden gesteld aan het vertrouwen in de bewindvoerder. Daarom is het een vereiste dat er sprake is van een goede verstandhouding en communicatie tussen de beide partijen. Volgens hem is het niet uitgesloten dat de buitenechtelijke relatie tussen de overleden echtgenoot en zijn minnares ook van invloed is op het lage vertrouwen van de weduwe.

De kantonrechter oordeelt dat in deze zaak sprake is van dusdanige gewichtige redenen dat de minnares haar functie als bewindvoerder moet opgeven. Hij besluit daarom om een andere bewindvoerder als opvolger te benoemen. Dit wordt niet de notaris die de minnares graag zou zien, maar een andere partij die met een frisse blik naar de zaak moet gaan kijken. De ongebruikelijke combinatie dat de minnares zowel bewindvoerder als begunstigde is ten aanzien van hetzelfde vermogen is niet altijd een reden om een bewindvoerder te ontslaan. Maar de situatie dat de bewindvoerder een buitenechtelijke relatie had met de overleden echtgenoot van de weduwe, helpt volgens de kantonrechter ook zeker niet.