Het groen van de hoop (column Thieu Vlemmix)

Bij gelegenheid van mijn eerste column voor Veldhoven.nieuws.nl maakte ik op 20 maart 2020 een foto. Op dezelfde datum, maar dan een jaar later, heb ik dat op dezelfde plek voor deze - mijn 52^e- column nog maar eens over gedaan.

De omlijsting was destijds ‘n foto vol beloftevolle krokussen. Ondanks de zojuist afgekondigde eerste maatregelen vanwege corona, gaf het een beetje de glorende hoop aan. Hoop, op een slechts kleine periode van grote beperkingen. Plaats van actie, ook nu: onder de rotonde van de Heerbaan, nabij het Citycentrum van Veldhoven.

Hoe staat het er nu voor? Vergelijk maar. Vanuit dezelfde zelfde positie, een jaar later opnieuw gefotografeerd.

Hoe ziet het er nu echt voor ons uit? Wat zijn de vooruitzichten een jaar na dato? Als je simpelweg afgaat op de cijfers, niet zo best. In 2020 rond deze tijd: 5.500 besmettingen. Nu, midden in de derde golf zwevend rond de 7.000. Ziekenhuisopnames: toen 1.495, nu hetzelfde. Zacht uitgedrukt, geen vooruitgang in een jaar tijd. De term ‘zorgelijk’ valt in den Haag.

En toch… Eerst nog even over de krokussen. Het lijkt er op dat die aan de rechterzijde langzamerhand het pleit aan het verliezen zijn tegen het gras. Welbeschouwd valt me ook de wat minder grote mond op. Maar zou je niet, na zo’n treurig jaar? Verder zit er dus opmerkelijk veel groen in, beduidend meer dan toen. Laten we zeggen, groen is toch de kleur van de hoop?

Die hoop komt niet omdat we met z’n allen zo goed hebben opgepast. Want met onze zelfdiscipline is het in deze democratische samenleving maar matigjes gesteld. Een vaste categorie, de doorgaans verstandiger ouderen - kan die discipline wel opbrengen. Maar andere groepen, dikwijls jongeren en ook de notoire dwarsliggers, de om vrijheid schreeuwenden, niet. Die laatste categorie krijgt van velen de Zwarte Piet toegespeeld vanwege het nog altijd hoge aantal besmettingen. Onderzoek zal het wellicht eens uitwijzen.

Dat het waarschijnlijk binnen redelijke termijn nog goed komt, ligt vooral aan de mensen uit de geneeskundige hoek. Hun fantastische mentaliteit en ontembare werklust vormen onze redding: de onderzoekers, de dokters, de geweldige zorgmedewerkers in de ziekenhuizen en verzorgingstehuizen. Maar de ultieme ‘oplossing’ dat zijn natuurlijk de vaccinaties (ook weer met flinke hulp van de zorgmedewerkers!). In mei zal het overgrote deel van Nederland - behalve natuurlijk de dwarsliggers - zijn geprikt. Kunnen we daarna los? Dat is maar zeer de vraag.

Een aantal bevindingen van een jaar geleden langs de meetlat gelegd. In maart 2020 zie je al wel een beetje aankomen dat de fameuze Zeelst kermis er niet in zal zitten. Hoe zal het nu over een maand of vijf zijn? Ongewisheid overheerst. Maar als… zal het dan een echte kermis van ‘vrijheid, blijheid' zijn?

En wat de horeca verder betreft? Een jaar terug had ik het over Crême de la Crême, mijn vaste pleisterplaats van weleer. Ik zie tot m’n grote ontsteltenis ‘te huur’ op het raam. Terwijl ik dat sta te fotograferen, gaat plots de deur open en verschijnt eigenaar Henri, die me naar binnen nodigt. Een kop koffie, als vanouds. Het ‘te huur’ blijkt een stuk minder dramatisch te zijn dan het lijkt. ‘Verhuizing’ is het toverwoord. Crême gaat twee deuren verder (naast Jamin) een nieuwe zaak openen. Bij een kijkje in het pand blijkt de schilder volop aan het werk. Dat belooft alle goeds. De sporen van corona worden hier snel met kwast en verf weggeveegd.

..het is niet wat het lijkt, Cr ême stopt niet, maar heropent eerdaags twee deuren verder…

Voor het overige heerst in die sector nog altijd ‘de angstige stilte’. Bij het Groot Veldhovense Driebanden in Sint Joris zitten de keu’s nog steeds in het foedraal. Ton van Keulen c.s. – met hun zojuist volgens een eigentijds design prachtig nieuw ingerichte zaal - houden zich op de been met de haal- en brengservice uit eigen keuken.

De komende drie, vier maanden zal verder veel duidelijk worden over hoe we de zomer kunnen beleven. Een glimp van positieve verwachting zijn de terrassen. Het moet toch wel gek gaan als die over niet te lange tijd openen. Het wachten is dan nog op de zon…