Gemert-UNA werd een wedstrijd van de gemiste kansen. Maar met een 3-1 overwinning gingen evenzoveel punten mee naar Zeelst.
Door Thieu Vlemmix
Gemert tegen UNA is eigenlijk een repeterend verhaal. De duels staan symbool voor aantrekkelijke Brabantse derby’s. Beide clubs komen elkaar al vele jaren tegen in de hoogste regionen van het amateurvoetbalen en dikwijls zijn het spectaculaire duels. Dat was ook nu het geval. Na het succesvolle vorige seizoen, zingen de Gemertenaren nu een toontje lager. Hoewel, de laatste wedstrijden zijn ze toch aan de beterende hand en langzaam sluiten de zwartwitten nu aan bij de middenmoot, waar ze zeker thuishoren.
UNA daarentegen liet zich ook vanmiddag op Molenbroek weer zien als de ploeg die niet voor niks stabiel in de subtop staat. Een handsbal van Gemert in de zestien leverde in de 23eminuut een strafschop op. Sten Senders schoot de bal scherp linksonder binnen: 0-1. UNA heerste ook daarna. Ex-UNA speler Eon Herman was eigenlijk de enige zwart-witte die – met enkele getructe acties – druk kon zetten. Intussen vergaten onze mannen om de soms goeie combinaties ook af te wisselen met een goeie afronding en beloonde zichzelf dus niet navenant. In de 37eminuut zaten de twee centrale verdedigers van de thuisploeg echter allebei mis. Max van den Akker deed dat echter niet en zette geel-wit (vandaag de UNA kleuren) op een comfortabele 0-2. Na rust ging het festival van de gemiste kansen gewoon oor. Na de fraaiste combinaties, volgde dikwijls het missen van de mooiste kansen. En rond de 70eminuut kwam ze dat bijna duur te staan toen Gemert een paar keer dicht bij de aansluitingstreffer was. Even later – intussen waren Rhoan Boudewijns en Teun Willems in de ploeg – legde Juul Respen de bal diep op Brian Boogers en zorgde de aanvoerder voor een zucht van verlichting: 0-3 (75eminuut). Vlak daarop doemde echter toch nog eventjes een flits van het scenario van vorige week voor UNA op. Gemert kwam verrassend terug door een doelpunt van Ralf Kemper (1-3) en drong alsnog even fel aan. Het was tegelijk ook de fase waarin UNA zich wel héél veel slordigheden veroorloofde, vooral in de afronding.
Het UNA van vandaag: soms uitstekend spel, soms ook slordig en dikwijls falend in de afronding.